همیشه فکر می‌کردم گوشی خوب و سریع زیر ۲۰ میلیون تومن تو این دوره زمونه یه افسانه‌ست. تا اینکه پریروز بسته پوکو X7 پرو رو باز کردم. اول از همه بگم که طراحی مات پشتی و فریم پلاستیکی باکیفیتش، اصلا حس گوشی ارزون رو نمی‌ده. وزنش خوبه، لیز نیست و اثر انگشت رو هم جذب نمی‌کنه. صفحه‌نمایش ۱۲۰ هرتزی AMOLED که روشنایی ۱۸۰۰ نیتی داره، توی این رنج قیمتی واقعا یه لطف بزرگه.

چیزی که پوکو رو پوکو می‌کنه، همون تراشه مدیاتک Dimensity 8400 Ultra هست. بنچمارک‌ها رو که نگاه کردم، به راحتی با پرچمدارهای پارسال رقابت می‌کنه، ولی قیمتش یک سوم اوناست. بازی جی‌تی‌ای وی رو روی تنظیمات بالا ریختم و یه ساعت بدون افت فریم بازی کردم. سیستم خنک‌کننده LiquidCool 4.0 هم واقعا جواب می‌ده. گوشی داغ می‌شه ولی دستتو نمی‌سوزونه و خبری از پیام اخطار حرارت نیست. دوربین اصلی ۶۴ مگاپیکسلی با لرزشگیر اپتیکال، در نور روز عکس‌های شارپ و پرجزئیاتی می‌گیره. در شب هم باید بگم قابل قبوله، هرچند نباید معجزه ببینی. باتری ۵۵۰۰ میلی‌آمپری با شارژر ۹۰ واتی توی جعبه (بله توی جعبه!) اومده و این یعنی پوکو هنوز دلش برای ما سوخته.

این هفته کلی آفر روی این گوشی تو فروشگاه‌های اینترنتی هست. اگر دنبال یه گوشی گیمینگ و روزمره‌ای که جیبت رو خالی نکنه، پوکو X7 پرو همون گزینه‌ای هست که نباید از دستش بدی. جدی می‌گم، این بار دیگه هیچ بهونه‌ای برای خرید گوشی گرون‌قیمت باقی نمی‌مونه.