آیا خالکوبی می‌تونه سلاح مخفی تو مبارزه با سرطان پوست باشه؟ شاید اولش خیلی بعید به نظر بیاد، ولی یه تحقیق جدید نشون میده که جوهر خالکوبی چیزی بیشتر از اونیه که به چشم میاد، مخصوصاً وقتی پای خطر ملانوما (یه نوع سرطان پوست) وسط باشه.

سال‌ها بود که آدما نگران خطرات احتمالی خالکوبی برای سلامتی بودن. ولی یه تحقیق جدید یه چیز غافلگیرکننده رو نشون میده: آدمایی که خالکوبی‌های متعددی دارن، به نظر میاد ملانوما کمتری دارن، نه بیشتر.

اما قبل از اینکه کسی برای پیشگیری از سرطان به سمت سالن خالکوبی هجوم ببره، خیلی مهمه که یه نگاه دقیق‌تری به جزئیات بندازیم، چون هر تحقیقی ایرادهای خودشو داره و این یکی هم استثنا نیست.

محقق‌ها تو یوتا—ایالتی تو آمریکا که بالاترین نرخ ملانوما رو داره—بیشتر از ۱۰۰۰ نفر رو مطالعه کردن. اونا بیماران مبتلا به ملانوما رو با آدمای سالم مقایسه کردن تا ببینن آیا خالکوبی‌ها، مخصوصاً خالکوبی‌های بزرگ، روی خطر سرطان تأثیر میذارن یا نه.

نتایج نشون داد که آدمایی که چندین جلسه خالکوبی داشتن یا چند تا خالکوبی بزرگ داشتن، در واقع خطر ملانوما کمتری رو تجربه کرده بودن. در واقع، این خطر بیشتر از نصف کم شده بود.

این یه یافته چشم‌گیر بود، مخصوصاً با توجه به نگرانی‌های قدیمی در مورد جوهرهای خالکوبی که حاوی مواد شیمیایی‌ای هستن که تو شرایط دیگه می‌تونن مضر یا حتی سرطان‌زا باشن. دانشمندها قبلاً نگران بودن که وارد کردن مواد خارجی به پوست می‌تونه باعث بروز سرطان بشه.

تحقیقات گسترده اخیر در واقع خالکوبی رو به یه نوع سرطان به اسم لنفوم ربط دادن. ولی این تحقیق گسترده، این ترس‌ها رو برای ملانوما تأیید نکرد.

چرا نتایج ممکene گمراه‌کننده باشه؟

با این حال، این شواهد با یه سری نکات مهم و حیاتی همراهه. اولین و شاید مهم‌ترین مشکل، نبود داده در مورد عوامل خطر کلیدی ملانوما بود، که برای رسیدن به نتیجه‌گیری‌های علت و معلولی قابل اعتماد، ضروریه.

عوامل خطر مهمی مثل سابقه قرار گرفتن در معرض آفتاب، استفاده از تخت‌های برنزه، اینکه آدما چقدر راحت آفتاب‌سوخته می‌شن، نوع پوست و سابقه خانوادگی ملانوما، فقط برای آدمای مبتلا به سرطان ثبت شده بود؛ نه برای آدمای سالم تو این تحقیق.

بدون این اطلاعات، نمیشه تشخیص داد که آیا اون خطر کمتری که تو آدمای خالکوبی‌شده دیده شده، واقعاً از خود خالکوبی‌ها ناشی می‌شه، یا اینکه فقط یه محصول جانبی از تفاوت‌های دیگه سبک زندگیه.

یه مشکل دیگه تو چیزیه که بهش میگن سوگیری رفتاری. شرکت‌کننده‌های خالکوبی‌شده بیشتر احتمال داشت که عادت‌های پرخطرتر در برابر آفتاب، مثل برنزه کردن تو سالن و آفتاب‌سوختگی، رو گزارش کنن، هرچند که اینجا اون «محافظت» ظاهری خالکوبی‌های متعدد، حتی بعد از در نظر گرفتن سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و بعضی متغیرهای دیگه هم، باقی مونده بود.

اما داده‌های مربوط به عوامل خطر کلیدی ملانوما، مثل رفتار محافظت در برابر آفتاب و استفاده از ضدآفتاب، تو هر دو گروه موجود نبود.

این این احتمال رو به وجود میاره که اون اثر محافظتی که فکر می‌کنیم وجود داره، در واقع نتیجه تفاوت‌های اندازه‌گیری‌نشده باشه؛ شاید اونایی که خالکوبی‌های زیادی دارن، بیشتر احتمال داره که برای محافظت از هنر بدنشون، از ضدآفتاب استفاده کنن یا از قرار گرفتن در معرض آفتاب دوری کنن.

چیزی که قضیه رو پیچیده‌تر می‌کونه اینه که نرخ پاسخگویی بین موارد ملانوما فقط حدود ۴۱ درصد بود، یعنی بیشتر آدمای مبتلا به ملانوما به سوالات در موردش جواب ندادن، که نسبتاً پایینه، هرچند که برای تحقیقاتی که از نظرسنجی‌هایی مثل این استفاده می‌کنن، معمولیه. این می‌تونه چیزی رو به وجود بیاره که بهش میگن سوگیری انتخاب. اگه آدمایی که به نظرسنجی جواب دادن، با اونایی که جواب ندادن، فرق داشته باشن، نتایج ممکنه برای همه صدق نکنه.

هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه خالکوبی‌ها کجا بودن، جمع‌آوری نشده، برای همین ما نمی‌دونیم که آیا روی مناطق در معرض آفتاب یا پوشیده بدن بودن یا نه؛ یه تمایز مهم، چون نور فرابنفش یه عامل خطر بزرگ برای سرطان پوسته. در واقع، تحقیقات جدید نشون میدن که آلودگی هوا ممکنه از ملانوما محافظت کنه و این کار رو با فیلتر کردن اشعه‌های مضر UV انجام میده.

جالبه که این تحقیق نشون نداد که ملانوماها تو پوست خالکوبی‌شده بیشتر از مناطق بدون خالکوبی اتفاق افتادن. این نشون میده که خود جوهر خالکوبی به احتمال زیاد مستقیماً سرطان‌زا نیست، هرچند که بعضی تحقیقات میگن ممکene باشه.

اما محقق‌ها به احتیاط توصیه می‌کنن. این یکی از اولین تحقیقات بزرگ در مورد خالکوبی و ملانوماست، برای همین نتایجش به جای اینکه ثابت کنن خالکوبی‌ها محافظت‌کننده‌ان، ایده‌های جدیدی رو برای آزمایش کردن پیشنهاد میدن.

مقایسه‌ها با تحقیقات قبلی، که تو کشورهای دیگه انجام شدن، هم یافته‌های متناقضی رو نشون میدن. بعضی از تحقیقات، سرطان‌های پوستی—از جمله ملانوما—رو تو جمعیت‌های خالکوبی‌شده یا مناطق خالکوبی‌شده بدن نشون دادن.

اما این تحقیقات هم با اندازه نمونه‌های کوچیک، نبود اطلاعات در مورد بقیه عوامل خطر کلیدی و عادت‌های متنوع آفتاب گرفتن در سراسر دنیا، به مشکل خوردن.

همه اینا در عمل چه معنی‌ای داره؟

این یافته‌ها به هیچ وجه یه چراغ سبز برای رفتن سراغ خالکوبی به عنوان یه سپر در برابر ملانوما نیستن. نکته حیاتی اینه که نبود داده‌های رفتاری و بیولوژیکی دقیق به این معنیه که اثرات مشاهده شده به همون راحتی می‌تونن تفاوت‌ها تو سبک زندگی یا عادت‌های ثبت‌نشده تو جمعیت‌های خالکوبی‌شده رو منعکس کنن.

فعلاً، توصیه اساسی برای پیشگیری از ملانوما بدون تغییر باقی می‌مونه: قرار گرفتن در معرض آفتاب رو محدود کنید، ضدآفتاب بزنید و پوستتون رو به طور منظم چک کنید، صرف نظر از اینکه خالکوبی دارید یا نه.

اما برای اونایی که همین الانش هم خالکوبی‌های متعددی دارن، این تحقیق یه خبر اطمینان‌بخش داره: در حال حاضر هیچ مدرکی وجود نداره که خالکوبی کردن خطر ملانوما رو زیاد می‌کونه و هر ارتباطی با کاهش خطر ممکene صرفاً عوامل دیگه‌ای رو منعکس کنه.

اما پیام کلی‌تر، احتیاط علمیه. سیگنال‌های جالبی مثل اینا، نیاز به تحقیقات بیشتر تو مطالعات بزرگتر و با کنترل دقیق‌تر دارن که بتونن به طور کامل همه پیچیدگی‌های خطر سرطان و رفتار انسان رو در نظر بگیرن.

تا اون موقع، خالکوبی‌ها ممکene یه انتخاب شخصی باقی بمونن، ولی قطعاً یه استراتژی مورد تأیید پزشکی برای جلوگیری از سرطان پوست نیستن.

لینک منبع